Het leek wel alsof ze er ineens waren: mijn krullen.
Had ik vroeger als klein meisje lang stijl haar dat ik elke dag mooi uitborstelde, nu had ik ineens een ontplofte coupe na het borstelen. Door de verandering van mijn hormonen begon mijn haar dus ook mee te veranderen.
Mijn zus Katja had altijd al krullen; bij haar zag je goed onze Surinaamse roots in haar haar. Maar bij mij kwam onze Chinese overgrootmoeder meer om de hoek kijken. Ik had in mijn leven dus nooit krullen gehad — en plotseling had ik ze wél.
Ik had echt geen idee wat ik met dit „nieuwe haar” aan moest. Ik wilde eigenlijk helemaal geen krullen. Vond t maar gedoe. Dus ik negeerde het maar en deed mijn haar vooral in een knot.
„Ik had echt geen idee wat ik met dit ‘nieuwe haar’ aan moest. Ik wilde eigenlijk helemaal geen krullen. Vond t maar gedoe.”
Totdat mijn kapster zei: ‘Birgit, je hebt krullen, of je wilt of niet, dus je moet haarproducten gaan gebruiken die voor krullen ontwikkeld zijn.’ En daar ging ik hoor, het glibberige pad van krullenspullen op.
Van het ene product werd mijn haar veel te zwaar, want ik heb veel haar maar niet zo dik. Van andere producten kreeg ik harde krullen. Sommigen vond ik echt niet lekker ruiken. En weer anderen voelden heel vettig.
Ik heb echt zoveel verschillende „routines” gevolgd, ik werd er gek van. En ondertussen stond ik op de film-set, in het theater, voor de camera — terwijl mijn haar elke wasdag een verrassing was.
Je kent dat wel. De la vol halfgebruikte flesjes. Het langzame, dure besef dat elk nieuw product exact dezelfde beloftes doet. En dat er bijna nooit één van inlost.
