En ik meen het ook. Alles. Ik ben naar bed gegaan met mijn hoofd helemaal doordrenkt met olijfolie. Babyolie, alles erop. Zijden mutsen. Scrunchies. Producten die gouden bergen beloofden. Ik heb routines gevolgd met zo veel stappen dat ik ze moest opschrijven. Mijn badkamer leek een drogisterij, vol halfgebruikte flesjes van dingen die bijna werkten.
Het vervelende is dat ze soms ook echt werkten. Dan waste ik mijn haar, laadde ik conditioner op en deed er leave-in bij, en het zag er geweldig uit. Twee uur later was het weg. Mijn haar lijkt conditioner gewoon op te eten. Tegen de ochtend was het net zo droog en pluizig als altijd, alsof ik me er nooit mee bemoeid had.
Natte dagen: pluizen. Zonnige dagen: droog, broos pluizen. Ik kon er nooit iets mee. Ik zat voor de spiegel vol spanning, omdat mijn haar gewoon niet goed wilde. Slechte haardagen, elke dag. Ik haat dat gevoel. En ik had het mijn hele leven al.
"Ik ben naar bed gegaan met olijfolie over mijn hele hoofd. Babyolie, alles erop. Niets werkt. Mijn haar eet gewoon de conditioner op."
Mensen sturen mij de hele tijd dingen om te proberen. Ik probeer ze. Ze werken twee uur lang, en dat is het. Ik had het bijna opgegeven iets te vinden dat echt bleef. En toen werd Eve Curls naar mij opgestuurd.
Eerlijk gezegd was mijn eerste reactie: here we go again. Ik heb al zoveel productenbeloften gehoord. Revolutionair. Transformerend. Het enige wat je ooit nodig zult hebben. Ik was er allang niet meer in gaan geloven. Maar ik heb het geprobeerd. Ik zei dat ik het een eerlijke kans zou geven, dus dat heb ik gedaan.






